counter easy hit Luepp - A Digital Storyteller's Notepad: Had je wat?

donderdag, juni 29, 2006

Had je wat?


"You call THAT a knife?!"

Ik ben vanmiddag naar de Veteranendag geweest. In Den Haag. Ik heb gesproken met een paar veteranen. Een uit Bosnie en een uit Nederlands Indie. Die laatste was 80 jaar oud. Hij is er drie en een half jaar geweest. Als infanterist. Al die tijd bij hetzelfde battaljon gebleven. "Ja, het dunde wel wat uit op den duur." Vooral door ziektes. Maar ook door ongelukken. En natuurlijk gevechtshandelingen. "Maar wij hebben niet heel veel geschoten, hoor." Dat konden ze ook niet zo goed "Hier heb je vijf patronen, zorg ervoor dat je de hulzen weer inlevert!" Zo ging de schietoefening toen en, zo kon de Bosnie-veteraan vertellen, zo ging het ongeveer ook in de negentiger jaren. "Ja maar jullie kregen goede spullen mee." Dat klopte. Maar omdat de Bosnie-veteraan kwartiermeester is geweest had hij het toch ook Spartaans gehad.

Prachtige verhalen, heel goed. "Ja, het was een rotzooitje in Indie, toen we daar aankwamen. De Engelsen zaten daar maar ze voerden niet veel uit. De Japanners moesten toen de orde houden, hadden al hun wapens nog, maar ze deden ook niks. De orde herstellen, dat moesten wij daar gaan doen. Maar we kregen weinig medewerking, zelfs niet van de plantagehouders. Er was er een die ons onderdeel zelfs weigerde water te geven. Maar we staan hier niet voor onszelf, we zijn hier bezig voor uw veiligheid! Maakte geen verschil. Toen hebben we de volgende ochtend een klopjacht op rebellen georganiseerd. Dwars door de plantage heen. Onderweg hebben we natuurlijk water gehaald.

Ik heb meneer gevraagd of de reis ernaartoe niet vervelend moet zijn geweest. Nou, dat was het zeker. Met de Van Oldenbarneveldt. Drie of vier weken opgesloten in het ruim, hutje bij mutje. Ja, maar dan zonder hutje. Ze sliepen in hangmatten die boven de tafels waren opgehangen. Daar hebben ze geleefd al die weken lang. En de spanningen broeiden. Op een dag werd de verjaardag van de kleine prinses Beatrix gevierd. De officieren hielden boven een groot feest. Wij kregen alleen maar oranje Tom Poucen. Dat heeft wel tot een soort opstand geleid. Dat hadden ze niet moeten doen...

Ik heb de beide heren bedankt en ben snel mezelf gaan verplaatsen toen ik erachter kwam dat het defile van de andere kant afkwam - ja, ik ken Den Haag helemaal niet. Ik zou alleen ruggen op band krijgen. Ik heb me aan de hofvijver opgesteld voor het mooiste shot van de Fly By. Maar met mijn lens blijven de toestellen kleine stipjes. Dus ben ik verder stroomafwaarts van het defile gaan staan. Daar heb ik talloze mooie portretten van veteranen voorbij zien komen. Schitterend.

Op het Malieveld was een soort tentenkamp met beursstandjes opgesteld. Hier uw Patriotraket! Hier uw tank! Heel leuk allemaal. En toen het orkest van de koninklijke landmacht Glenn Miller muziek ging spelen werd er zowaar gedanst door de veteranen. Sommigen met hun vrouwen. Sommigen alleen. Met hun stok. Of nee, die werd terzijde gegooid!

Een geweldige dag.

Noten. Ik heb leuke opnames gemaakt en zal zeker een filmpje monteren voor mijn voorgenomen erfgoed themakanaal. De scene van de solo danser is echt te mooi om waar te zijn. Later komt er ook een NOS camerman bij. Die heeft mooiere shots vooral omdat hij kon varieren van standpunt, om hem heen kon lopen en in de kijkrichting van de danser stond. Maar ik was daar alleen en kon mijn statief en tas nietr in die drukte alleen laten. Ja, ik zat vast aan mijn "zooi". Desalniettemin zijn het leuke shots.

Een verslag van een van de zeereizen van Nederlandse troepen naar Indie met de Johan Van Oldenbarneveldt trof ik hier aan.

10 Comments:

Anonymous Bloggie said...

Ohh wauw ben zeer nieuwsgierig geworden naar je beelden.

9:21 p.m.  
Blogger Luepp said...

Ik doe mijn best voor je, Bloggie!

10:00 p.m.  
Blogger Sien said...

Mijn vader was ook van de "partij" (NL Indië), we hebben 2 albums met brieven die hij iedere dag aan z'n ouders schreef, erg indrukwekkend.

8:48 a.m.  
Blogger Luepp said...

Nu is het mijn beurt om wauw te zeggen, Sien. Complimenten aan je vader's nagedachtenis, Sien. Als historicus zeg ik natuurlijk het overbodige: koester die documenten. Dat zijn toch de primaire bronnen voor de geschiedsschrijving. Combineer dat ooit, als je wilt, met overige getuigenissen, die je mondeling ter ore zijn gekomen bijvoorbeeld, en vraag dan rond naar de nog aanwezige kennis in je familie. Zoek eventueel andere documenten erbij indien die er zijn. Misschien hebben jullie ook foto's. Voor je het weet namelijk heb je het materiaal bij elkaar voor een artikel, een boek, of een digitaal verhaal in de grote memoires-en-biografie traditie. Juist omdat dan jouw eigen persoon is meegegaan in het verhaal is het misschien leuk voor de kinderen. Voor later. En wellicht ook voor anderen?
Vergeef me dat ik weer meteen zo van stapel loop. Zij die mij kennen weten dat ik begaan ben met de herinnering aan hen die ons zijn voorgegaan. Ik ben daar zowat gelijk een monnik in.

12:07 p.m.  
Blogger TwigtSenior said...

Kon je je 'zooi' niet bij je geluidsvrouw achterlaten, of was je solo deze keer?

Overigens blijf ik van mening dat Berend een geweldig mannetje is (in het verlengde van Cato : Delenda est Carthago)

12:28 p.m.  
Blogger Luepp said...

Gefeliciteerd, Cato. Met je Beer. We hebben vanmorgen vroeg al om half acht gebeld, maar je sliep nog. Haha! Wacht, ik bel je meteen weer ...


Oja, en ik was alleen op pad. Helemaal solo. Kata om, Sachtler mee, zonnebrand vergeten ...

12:36 p.m.  
Blogger Sien said...

Ik heb nog geen tijd gehad het compleet te lezen, zal dat gauw eens doen en zal je dan een verslag geven. Mijn moeder weet er alles over te vertellen, die heeft een geheugen waar je eng van wordt, die heeft trouwens (en daar komt ze nu pas mee) enorme verhalen over de oorlog (haar vader was vertrokken naar Engeland, kon niet meer terug komen en kwam pas nà de oorlog terug, haar moeder, tweelingzusjes en zijzelf dus het huis uit gezet, ondergedoken weet ik waar, ook nog op een boot, enfin, hele emotionele verhalen, ze zou bijna zelf een blog moeten beginnen.

2:56 p.m.  
Blogger Luepp said...

Inderdaad. Nog even, Sien, en jij schrijft ook een boek. "Help ik ga ook een boek schrijven punt blogspot punt com". Even zonder gekheid, de verhalen interesseren me zeker. De echt boeiende geschiedenissen zijn vaak dichter bij huis dan je dacht.

4:10 p.m.  
Blogger Sien said...

ok, it's a deal wordt vervolgd !
Ik moet meteen naar m'n moeder om die albums te gaan halen, blijven weer die 4 boeken, die ik al moest lezen, op m'n nachtkastje liggen.

5:32 p.m.  
Blogger Sien said...

Wat gek om ineens een andere foto van je te zien, aangezien we elkaar niet kennen geef ik de foto's van jullie allemaal (John, Feliz, jij) leven, deze is dan weer heel anders en dan zie ik er ineens heel iemand anders in, raar is dat. Maar die smile blijft leuk haha, prettige week gewenst door jullie blogbuufSien !

11:01 a.m.  

Een reactie plaatsen

<< Home